فقر تاکتیکهای تهاجمی در خط سوم
پیشنهادهـایی برای مقابله با قعـرنشیـن لیگ!
چینش پیشنهادی ر و ز نویس برای بازی پیام - پرسپولیس!
این ترکیب با استفاده از امکانات سایت this11.com طراحی شده است.
انتخاب مهدی واعظی بهعنوان مرد شمارهی یک تیم، نه برای قطبی و نه برای کوپل عابدزاده/مارکو، کار چندان دشواری نیست. مصدومیت شدید و زودهنگام میثاق معمارزاده باعث شده که واعظی باتجربه، امسال با خیال راحتتر و دغدغهی کمتری درون دروازه قرار بگیرد. در واقع او فعلاً رقیب سرسختی را در کنار خود نمیبیند؛ که این مسئله پیامدهای مثبت و منفی خاص خودش را داراست. از طرفی او با استرس کمتری به میدان میرود و ترسی ندارد که با یک اشتباه کوچک، جایگاهش توسط دروازهبانی همسطح خودش به خطر بیفتد. پس نارضایتیهای ناشی از نیمکتنشینی که پارسال هم او و هم حسن رودباریان تجربهاش کردند، امسال پیش نخواهد آمد. از یک سو «بیرقیبی» برای دروازهبانها در بلندمدت، نوعی سم خواهد بود. همه دیدهایم که وحید طالبلو در سایهی رقیبی چون مهدی رحمتی چقدر بهتر از دروازهی استقلال محافظت میکرد و با حذف این سایهی انگیزهدهنده، افت کیفیت محسوسی در عملکرد این روزهای طالبلو دیده میشود. با توجه به عملکرد قابلقبول و چند Save عالی واعظی در بازی با مس، بهنظر میرسد واعظی فعلاً اعتماد کامل قطبی را جلب کرده؛ مگر آنکه در بازیهای آینده اشتباهات عجیب و غریبی از او سر بزند.
قطبی مدل ۸۷ در انتخاب مدافعان کناریاش تا بهحال سردرگم و دوبهشک عمل کرده است. او در بازی افتتاحیه مقابل سایپا، بهدلیل محرومیت مسعود زارعی از علیرضا محمد استفاده کرد که با وجود ناهماهنگی و ناآمادگی نسبیاش، عملکرد قابلقبولی را در جناح راست بهنمایش گذاشت. اما در چند بازی اخیر و با توجه به حضور مداوم شیری در تمرینات تیم ملی (و البته تماشای بازیهای تیم ملی از روی سکو) قطبی، محمد را به سمت چپ خط دفاع انتقال داده و از زارعی که محرومیتاش معلق شده بهجای محمد بازی گرفت. در حالیکه محمد بازیکنیست که چندین فصل در سمت راست دفاع راهآهن بازی کرده و به بازی در این منطقه خو گرفته است. او بدون تردید یکی از بهترین دفاعراستهای لیگ هفتم بود. اما بهکارگیری محمد در جناح چپ تا حدود زیادی از قابلیتهای او چه در فاز حمله و چه در فاز دفاع میکاهد. از سوی دیگر مسعود زارعی هم آن بازیکن انرژیک و پاسوری نیست که راست پرسپولیس ۸۶ را در چند هفتهی آخر متحول کرد. درصد اشتباهات و سانترهای بیهدف و دور از انتظار زارعی بسیار بیشتر از حرکات مثبتاش شده، ضمن اینکه تزلزل او در ضدحملات حریف بهبود نیافته و همچنان در کورس با بازیکنان سرعتی و تکنیکی کم میآورد.
شاید وقت آن رسیده که افشین قطبی به چیدمان دفاعی نخستین بازی لیگ مقابل سایپا برگردد. یعنی تنها بازییی که در آن دفاع قرمز دروازهی خود را بسته نگاه داشت. اگر برای بازی با مس، بهانهی خستگی شیری و عدم هماهنگی او بهواسطهی دوری از تمرینات تیمی، عامل نیمکتنشینیاش بود؛ اینک همین مسئله هم وجود ندارد. البته شیری بازیکنیست که تا کنون در هر سه پست ممکن در دفاع خطی ۴ نفره بازی کرده و تغییر محل بازی او توسط مربی، معمولاً با کمترین نوسان در کیفیت بازیاش همراه بوده است. اما این علیرضا محمد است که تا بهحال در سمت چپ خوب جواب نداده است. بازی نه چندان جالب مسعود زارعی در این ۳ بازی، این اجازه را به ما میدهد تا پیشنهاد کنیم، مانند بازی اول، شیری در چپ و محمد در راست بازی کنند.
با صدور اجازهی بازی برای آتسو، بهنظر میرسد موقعیت نبیاله باقریها در میانهی دفاع پرسپولیس بهخطر افتاده است. صرفنظر از یکی دو اشتباه آتسو در بازی با مس، میتوان گفت او بهکمک فیزیک مناسب و بینظیر خود، تمام ضربات سر اول را زد، در توپگیری و پوشش فضاهای پشت محوطه خوب عمل کرد و حتی با پاسهای بلند و دقیق در نقش بازیساز هم ظاهر شد. وظیفهیی که در سالهای اخیر کریم باقری انجام داده بود. یعنی ارسال پاسهای قطری ۴۰، ۵۰ متری از قلب دفاع. حربهیی که معمولاً در مقابل تیمهایی که با تجمع دفاعی چشم به تکامتیاز میدوزند، بهکار میآید. اما جدا از جنبههای مثبت بازی فرانک آتسو، جلو بازی کردن او که بهمنظور کوچک کردن زمین حریف انجام میشود، با جاماندنهای مکرر محمد در جناح چپ، فضای مناسبی را تقدیم حریف میکند. همان موقعیتی که مس روی آن به گل رسید و چندین شانس گل را هم خراب کرد. بهنظر میرسد با وجود تواناییهای آتسو در فاز حمله و علیرغم قدرت سرزنی بالایش، در فاز دفاع سطحی نزدیک و شاید حتی پایینتر از باقریها دارد. آتسو که چندان جوان هم نیست، هر چه به دقایق پایانی بازی نزدیک میشود، ضریب اشتباهاتش بالا میرود و تصمیمگیریهایش به خطا. شاید افشین قطبی هم به این فکر کند که یک بار دیگر فرصت بازی را به نبی بسپارد تا به یک نتیجهگیری کامل و قابل اتکا دست یابد. در این صورت آتسو میتواند بهعنوان یک آلترناتیو برای هافبکدفاعیهای شمالی مطرح شود که عملکرد رضایتبخشی در بازی مس از خود نشان ندادند.
اشتباه مازیار زارع که پایهگذار گل برتری مس شد، تا حدودی جایگاه او را هم بهخطر انداخت. بهویژه که قطبی هم در نشست مطبوعاتی بعد از بازی اشارهی ضعیفی به آن داشت. با این وجود بهنظر نمیرسد در این بازی، قطبی به ترکیب هافبکهای دفاعیاش دست بزند. جایگاه سپهر حیدری هم تقریباً تثبیتشده است. او مدافع موردعلاقهی قطبی و هواداران است!
بیشترین ابهامات در چیدمان بازیکنان خط سوم مطرح میشود. جایی که فعلاً کریم باقری در سن ۳۶سالگی بهعنوان مهاجم سایه (پست شمارهی ۱۰) بازی میکند و البته کریم، سایهی کریمی را هم میبیند که از هفتهی آینده اجازهی بازی پیدا خواهد کرد. قطبی بههیچ وجه به جمعبندی مناسبی دربارهی سپرهای تهاجمی چپ و راست نرسیده است. نیکبخت پرنوسان است و اشتباهاتاش بهخصوص در بازی اخیر پرتعدادتر از حد استاندارد بوده است. شمارهی ۱۰ امسال در پست شمارهی ۹ بهتر عمل کرده و هر چه از باکس دور میشود، اشتباهاتش بیشتر و زهرش کمتر میشود. ولی همهی اینها باعث نمیشود که علینیکی به نیمکت تبعید شده و بهتعبیر خودش عذاب بکشد! در واقع آلترناتیوی برای او وجود ندارد. مگر آنکه پتروویچ به چپ رفته و منصوری از ابتدا بازی کند.
این همان معضلیست که قطبی پارسال هم با آن دستبهگریبان بود! اصرار عجیب به سیستم ۱-۳-۲-۴ در وضعیتی که ابزار هجومی مناسب برای آرایش خط سوم وجود ندارد. در واقع پرسپولیس ناخودآگاه بههنگام حمله ۲-۴-۴ بازی میکند. اضافه شدن کریم به تکمهاجم، رفتن پتروویچ یا نیکبخت به لب خط، جلو آمدن پژمان و مازیار و در نهایت سانتر توپها از چپ و راست بهروی دروازه. این پروسه دقیقاً یک چینش ۲-۴-۴ غیرارادی (!) را رقم میزند که بهدلیل فاصلهی خط هافبک و مهاجمین، معمولاً توپهای سوم هم از دست میرود و موجب ضد حملات زهردار حریفان میشود. (بنگرید به گلهای پاس همدان و مس کرمان) مشکل بهگونهیی است که حتی اگر بادامکی مصدوم نبود و حتی با جادوی «جادوگر» هم حل نمیشود! بهنظر میرسد، قطبی باید تجدیدنظری راجع به آرایش خط سوم و بهطور کلی فاز تهاجمی تیم داشته باشد. این خیلی سادهانگارانه است که با سیستم دِمدهی سانتر از کنارهها و شلوغ کردن، دنبال قهرمانی آسیا باشی. با چنین روشی حتی پرویز مظلومی و مدافعین متوسطاش هم دستات را میخوانند.
حرکات ترکیبی یا بهتعبیر قطبی Combination Football همان لعبتیست که در دقایقی از بازی ظاهر میشود و پس از چند بار برخورد به درهای بسته، جایش را به همان سانترهای کجومعوج میدهد. پرسپولیس از فقر تاکتیکهای هجومی رنج میبرد و این مسئلهیی است که اگر در همین مقطع برایش چارهاندیشی نشود، تیمهای حرفهای آسیایی که هیچ، جدال با تیم اکبر اوتی هم دردسرساز میشود!
در ضمن طبق شنیدهها، یک اتفاق خوب و یک اتفاق بد با هم افتاده است که دقیقاً همدیگر را خنثی میکنند! مصدومیت ابراهیم توره (بهعلاوهی کابوس صلیبی) و صدور ITC دیکارموی برزیلی. آنچه پیداست توره مقابل پیام بازی نخواهد کرد، و با توجه به علاقهی عجیبوغریب قطبی به مهاجم برزیلی، احتمال بازی او قریب به یقین است. بههر روی چه توره بالا باشد چه دیکارمو و چه هر بازیکن دیگر؛ آنچه که پرسپولیس را در بازیهایی که گره میخورد، از گل محروم میکند، ساختار خط سوم است.
