روزنوشته‌ها

اعتراض

ruz-nevesht — Mon, 27 Jul 2009 15:59:18 GMT

اول به سراغ يهودی‌ها رفتند
من يهودی نبودم، اعتراضی نکردم.

پس از آن به لهستانی‌ها حمله بردند
من لهستانی نبودم و اعتراضی نکردم.

آن‌گاه به ليبرال‌ها فشار آوردند
من ليبرال نبودم، اعتراض نکردم.

سپس نوبت به کمونيست‌ها رسيد
کمونيست نبودم، بنابراين اعتراضی نکردم.

سرانجام به سراغ من آمدند
هر چه فرياد زدم کسی نمانده بود که اعتراضی کند...

برتولت برشت

جام جهانی! بای‌بای/ استاد «اما و اگر»ها این بار اسیر اما و اگرها شد

ruz-nevesht — Wed, 17 Jun 2009 21:54:18 GMT

ساعتی پیش و با تساوی بدون گل عربستان و کره شمالی، تیم ملی فوتبال ایران به‌شکل غم‌انگیز و البته عبرت‌آموزی از راهیابی به بازی‌های جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی بازماند. تیم ملی ایران که یکی از ضعیف‌ترین عملکردهای تاریخ خود را در این دوره از بازی‌ها به نمایش گذاشت، حتی در رسیدن به مرحله‌ی پلی‌آف هم ناکام ماند و در میان پنج تیم حاضر در گروه دوم مقدماتی جام جهانی، عنوان شامخ چهارم را به خود اختصاص داد!

به این ترتیب تیم‌های ملی فوتبال کره جنوبی و شمالی به‌طور مستقیم راهی بزرگ‌ترین تورنمنت فوتبال دنیا خواهند شد، عربستان سعودی در پلی‌آف به مصاف بحرین خواهد رفت و ایران نیز به انتظار چهار سال دیگر و جام جهانی ۲۰۱۴ خواهد نشست. بله، ما که استاد اما و اگرها بودیم، این بار اسیر اما و اگرها شدیم و خیلی بی‌سروصدا با جام جهانی وداع کردیم.

در عصر ارتباطات/ نوبت به Yahoo Messenger هم رسید!

ruz-nevesht — Tue, 16 Jun 2009 21:59:18 GMT

همان‌طور که احتمالاً متوجه شده‌اید، از عصر امروز امکان استفاده از نرم‌افزار Yahoo Messenger به‌شدت مختل شده تا بلکه یکی دیگر از راه‌های ارتباطی میان مردم مسدود شود! برای حل این مشکل، مراحل زیر را انجام دهید:

۱. ابتدا یاهو مسنجر را باز کنید.
۲. از منوی بالا، گزینه‌ی Messenger و سپس Connection Preferences را انتخاب کنید. - تصویر ۱
۳. در صفحه‌ی تنظیمات باز شده Use proxies را انتخاب کرده و تیک مربوط به Enable SOCKS proxy را فعال نمایید.
۴. حالا باید یک آی‌پی و پورت مربوط به آن را از سایت‌های مخصوص مانند http://sockslist.net پیدا کرده و در قسمت مربوط وارد نمایید. (البته سایت فوق مسدود است و برای باز کردن آن می‌توانید از اینجا استفاده کنید.) - تصویر ۲
مثال: Server Name: 216.194.70.3 Server Port: 1080 Ver 5
۵. روی گزینه‌ی OK کلیک کرده و مجدداً برای Sign in تلاش کنید. این بار موفق خواهید شد.

روزی که رفت بر باد ؛ روزی که داد بر باد

ruz-nevesht — Mon, 22 Sep 2008 19:19:18 GMT

» دهه‌ی شصت (سابقاً: تریاک را به بازدمت پز!)
محسن نامجو - اجرای سانفرانسیسکو، سپتامبر ۲۰۰۸

دانــلــود

روزی که خرید مادر کیف مدرسه، قرمز، چمدانی، کلاس اول، با کلید
روزی که سخت حل می‌شد اصل هندسه، دبیر همدانی، صد کاروان شهید
روزی که مُرد خواهد جان بچگی
روزی که حسرت واجبست بر تو، پای نشئگی
روزی که رفت بر باد
روزی که داد بر باد
شهر کلان که روزی، علی‌آباد باد
روزی که رفت از یاد
روزی که ماند در یاد
تا باد چنین باد، داد و بیداد که تا باد چنین باد

روزی که خط‌کش تصویری شکست میانه‌ی تنبیه
روزی که زنگ خانه‌ها صوراسرافیل بود گویی
روز درک تضاد، تبعیض، تفاخر، ترجیح
روز لکه‌ی آب شور چشمت بر غلط دیکته
روزی که رفت از یاد
روزی که ماند در یاد
شهر کلان که روزی باد، علی‌آباد

روز حسرت یک بارفیکس در ذهن لاغر بازو
روز حسرت یک یار فیکس بودن در تیم مدرسه
روز اشاعه‌ی سخنان نوآموخته
روز تعریف پرهیجان فیلم هندی
روزی که رید بر تو دختر همسایه
روزی که درّید پدرت را کشور همسایه
روزی که مرگ از در بسته، ز پنجره تو آمد
روزی که دو کانال بود، یک به جنگ می‌رفت، از دو «واتو واتو» آمد
روزی که رفت بر باد
روزی که ماند در یاد
شهر کلان که روزی، علی‌آباد باد

روزی که رهبر، نوجوان تانک‌خورده بود
روزی که آستین کوتاه، لگد میان گرده بود
روزی که ریش
روزی که زیر بغل پاره
روزی که یخه از فرط ایمان چرک بود
روزی که داگلاس هنوز مایکل نبود، کِرک بود
روزی که رفت از یاد
روزی که ماند در یاد
شهر کلان که روزی، علی‌آباد باد

روزی که چمران بر پارک‌وی آرام خسبید
روزی که فوزیه در کربلا شد شهید
روزی که شاه رفت، جمهوری یک‌بانده شد
روزی که تنها راه آزادی از انقلاب بود
روزی که مهتاب بود، سراب بود، سراب ناب بود
آن نوشابه که هشت‌ساله کنار حضرت معصومه خوردم‌اش، مادر خریده بود
سبز بود، سون‌آپ بود
روزی که شهوت هنوز در حومه‌ی شهر بود
روزی که در استعاره‌ی فلک، قطره بحر بود
روزی که دنیا تمام می‌شد، هر هفته جمعه‌ها غروب
روزی که آخرین لذت، «گزارش هفتگی» بود
روزی که رفت از یاد
روزی که ماند در یاد
شهر کلان که روزی، علی‌آباد باد

روزی که سرد بود
حرام شطرنج و تخت‌نرد بود
تنها حلال باری این رنگ و روی زرد
تنها حلال افیون و گرد بود
روزی که پایان بود، پادگان بود
تهران نبود، خیابان دشت آزادگان بود
طراحی کتکولریتس، قدسی قاضی نور
خشم شدید برف‌روب فقیر، روح جهان کارگری، پله‌ی عبور
انگشت یخ‌زده‌ی پسر روزنامه‌فروش
یخ شکسته با اشاره‌ی انگشت
عقده به تیراژ پنج‌هزار تا
از آسمان میکروفن می‌بارید جبراً
گوساله هم یکی را بلعید سهواً

«دختر به‌نام نل»
در های و هوی شهر
در جستجوی عدن ابد، پارادایس بود
در پشت موی ریخته بر چشم، برادرش
یا موهای منفصل از گردن پدربزرگ
در لای چرخ کالسکه
در لای عین چرخ کالسکه
در لای چرخش عین عاج چرخ کالسکه
در لای چرخ چرخش این همه بازی روزگار
بسی رنج بردیم در این سال سی
که رنج برده باشیم فقط، مرسی!

چینش پیشنهادی «روزنویس» برای بازی پیام - پرسپولیس!

ruz-nevesht — Sat, 13 Sep 2008 22:29:18 GMT

فقر تاکتیک‌های تهاجمی در خط سوم
پیشنهادهـایی برای مقابله با قعـرنشیـن لیگ!

چینش پیشنهادی ر و ز نویس برای بازی پیام - پرسپولیس!
این ترکیب با استفاده از امکانات سایت this11.com طراحی شده است.

انتخاب مهدی واعظی به‌عنوان مرد شماره‌ی یک تیم، نه برای قطبی و نه برای کوپل عابدزاده/مارکو، کار چندان دشواری نیست. مصدومیت شدید و زودهنگام میثاق معمارزاده باعث شده که واعظی باتجربه، امسال با خیال راحت‌تر و دغدغه‌ی کمتری درون دروازه قرار بگیرد. در واقع او فعلاً رقیب سرسختی را در کنار خود نمی‌بیند؛ که این مسئله پیامدهای مثبت و منفی خاص خودش را داراست. از طرفی او با استرس کمتری به میدان می‌رود و ترسی ندارد که با یک اشتباه کوچک، جایگاهش توسط دروازه‌بانی هم‌سطح خودش به خطر بیفتد. پس نارضایتی‌های ناشی از نیمکت‌نشینی که پارسال هم او و هم حسن رودباریان تجربه‌اش کردند، امسال پیش نخواهد آمد. از یک سو «بی‌رقیبی» برای دروازه‌بان‌ها در بلندمدت، نوعی سم خواهد بود. همه دیده‌ایم که وحید طالب‌لو در سایه‌ی رقیبی چون مهدی رحمتی چقدر بهتر از دروازه‌ی استقلال محافظت می‌کرد و با حذف این سایه‌ی انگیزه‌دهنده، افت کیفیت محسوسی در عملکرد این روزهای طالب‌لو دیده می‌شود. با توجه به عملکرد قابل‌قبول و چند Save عالی واعظی در بازی با مس، به‌نظر می‌رسد واعظی فعلاً اعتماد کامل قطبی را جلب کرده؛ مگر آنکه در بازی‌های آینده اشتباهات عجیب و غریبی از او سر بزند.

قطبی مدل ۸۷ در انتخاب مدافعان کناری‌اش تا به‌حال سردرگم و دوبه‌شک عمل کرده است. او در بازی افتتاحیه مقابل سایپا، به‌دلیل محرومیت مسعود زارعی از علیرضا محمد استفاده کرد که با وجود ناهماهنگی و ناآمادگی نسبی‌اش، عملکرد قابل‌قبولی را در جناح راست به‌نمایش گذاشت. اما در چند بازی اخیر و با توجه به حضور مداوم شیری در تمرینات تیم ملی (و البته تماشای بازی‌های تیم ملی از روی سکو) قطبی، محمد را به سمت چپ خط دفاع انتقال داده و از زارعی که محرومیت‌اش معلق شده به‌جای محمد بازی گرفت. در حالی‌که محمد بازیکنی‌ست که چندین فصل در سمت راست دفاع راه‌آهن بازی کرده و به بازی در این منطقه خو گرفته است. او بدون تردید یکی از بهترین دفاع‌راست‌های لیگ هفتم بود. اما به‌کارگیری محمد در جناح چپ تا حدود زیادی از قابلیت‌های او چه در فاز حمله و چه در فاز دفاع می‌کاهد. از سوی دیگر مسعود زارعی هم آن بازیکن انرژیک و پاسوری نیست که راست پرسپولیس ۸۶ را در چند هفته‌ی آخر متحول کرد. درصد اشتباهات و سانترهای بی‌هدف و دور از انتظار زارعی بسیار بیشتر از حرکات مثبت‌اش شده، ضمن اینکه تزلزل او در ضدحملات حریف بهبود نیافته و همچنان در کورس با بازیکنان سرعتی و تکنیکی کم می‌آورد.

شاید وقت آن رسیده که افشین قطبی به چیدمان دفاعی نخستین بازی لیگ مقابل سایپا برگردد. یعنی تنها بازی‌یی که در آن دفاع قرمز دروازه‌ی خود را بسته نگاه داشت. اگر برای بازی با مس، بهانه‌ی خستگی شیری و عدم هماهنگی او به‌واسطه‌ی دوری از تمرینات تیمی، عامل نیمکت‌نشینی‌اش بود؛ اینک همین مسئله هم وجود ندارد. البته شیری بازیکنی‌ست که تا کنون در هر سه پست ممکن در دفاع خطی ۴ نفره بازی کرده و تغییر محل بازی او توسط مربی، معمولاً با کمترین نوسان در کیفیت بازی‌اش همراه بوده است. اما این علیرضا محمد است که تا به‌حال در سمت چپ خوب جواب نداده است. بازی نه چندان جالب مسعود زارعی در این ۳ بازی، این اجازه را به ما می‌دهد تا پیشنهاد کنیم، مانند بازی اول، شیری در چپ و محمد در راست بازی کنند.

با صدور اجازه‌ی بازی برای آتسو، به‌نظر می‌رسد موقعیت نبی‌اله باقری‌ها در میانه‌ی دفاع پرسپولیس به‌خطر افتاده است. صرف‌نظر از یکی دو اشتباه آتسو در بازی با مس، می‌توان گفت او به‌کمک فیزیک مناسب و بی‌نظیر خود، تمام ضربات سر اول را زد، در توپ‌گیری و پوشش فضاهای پشت محوطه خوب عمل کرد و حتی با پاس‌های بلند و دقیق در نقش بازی‌ساز هم ظاهر شد. وظیفه‌یی که در سال‌های اخیر کریم باقری انجام داده بود. یعنی ارسال پاس‌های قطری ۴۰، ۵۰ متری از قلب دفاع. حربه‌یی که معمولاً در مقابل تیم‌هایی که با تجمع دفاعی چشم به تک‌امتیاز می‌دوزند، به‌کار می‌آید. اما جدا از جنبه‌های مثبت بازی فرانک آتسو، جلو بازی کردن او که به‌منظور کوچک کردن زمین حریف انجام می‌شود، با جاماندن‌های مکرر محمد در جناح چپ، فضای مناسبی را تقدیم حریف می‌کند. همان موقعیتی که مس روی آن به گل رسید و چندین شانس گل را هم خراب کرد. به‌نظر می‌رسد با وجود توانایی‌های آتسو در فاز حمله و علی‌رغم قدرت سرزنی بالایش، در فاز دفاع سطحی نزدیک و شاید حتی پایین‌تر از باقری‌ها دارد. آتسو که چندان جوان هم نیست، هر چه به دقایق پایانی بازی نزدیک می‌شود، ضریب اشتباهاتش بالا می‌رود و تصمیم‌گیری‌هایش به خطا. شاید افشین قطبی هم به این فکر کند که یک بار دیگر فرصت بازی را به نبی بسپارد تا به یک نتیجه‌گیری کامل و قابل اتکا دست یابد. در این صورت آتسو می‌تواند به‌عنوان یک آلترناتیو برای هافبک‌دفاعی‌های شمالی مطرح شود که عملکرد رضایت‌بخشی در بازی مس از خود نشان ندادند.

اشتباه مازیار زارع که پایه‌گذار گل برتری مس شد، تا حدودی جایگاه او را هم به‌خطر انداخت. به‌ویژه که قطبی هم در نشست مطبوعاتی بعد از بازی اشاره‌ی ضعیفی به آن داشت. با این وجود به‌نظر نمی‌رسد در این بازی، قطبی به ترکیب هافبک‌های دفاعی‌اش دست بزند. جایگاه سپهر حیدری هم تقریباً تثبیت‌شده است. او مدافع موردعلاقه‌ی قطبی و هواداران است!

بیشترین ابهامات در چیدمان بازیکنان خط سوم مطرح می‌شود. جایی که فعلاً کریم باقری در سن ۳۶سالگی به‌عنوان مهاجم سایه (پست شماره‌ی ۱۰) بازی می‌کند و البته کریم، سایه‌ی کریمی را هم می‌بیند که از هفته‌ی آینده اجازه‌ی بازی پیدا خواهد کرد. قطبی به‌هیچ وجه به جمع‌بندی مناسبی درباره‌ی سپرهای تهاجمی چپ و راست نرسیده است. نیکبخت پرنوسان است و اشتباهات‌اش به‌خصوص در بازی اخیر پرتعدادتر از حد استاندارد بوده است. شماره‌ی ۱۰ امسال در پست شماره‌ی ۹ بهتر عمل کرده و هر چه از باکس دور می‌شود، اشتباهاتش بیشتر و زهرش کمتر می‌شود. ولی همه‌ی اینها باعث نمی‌شود که علی‌نیکی به نیمکت تبعید شده و به‌تعبیر خودش عذاب بکشد! در واقع آلترناتیوی برای او وجود ندارد. مگر آنکه پتروویچ به چپ رفته و منصوری از ابتدا بازی کند.

این همان معضلی‌ست که قطبی پارسال هم با آن دست‌به‌گریبان بود! اصرار عجیب به سیستم ۱-۳-۲-۴ در وضعیتی که ابزار هجومی مناسب برای آرایش خط سوم وجود ندارد. در واقع پرسپولیس ناخودآگاه به‌هنگام حمله ۲-۴-۴ بازی می‌کند. اضافه شدن کریم به تک‌مهاجم، رفتن پتروویچ یا نیکبخت به لب خط، جلو آمدن پژمان و مازیار و در نهایت سانتر توپ‌ها از چپ و راست به‌روی دروازه. این پروسه دقیقاً یک چینش ۲-۴-۴ غیرارادی (!) را رقم می‌زند که به‌دلیل فاصله‌ی خط هافبک و مهاجمین، معمولاً توپ‌های سوم هم از دست می‌رود و موجب ضد حملات زهردار حریفان می‌شود. (بنگرید به گل‌های پاس همدان و مس کرمان) مشکل به‌گونه‌یی است که حتی اگر بادامکی مصدوم نبود و حتی با جادوی «جادوگر» هم حل نمی‌شود! به‌نظر می‌رسد، قطبی باید تجدیدنظری راجع به آرایش خط سوم و به‌طور کلی فاز تهاجمی تیم داشته باشد. این خیلی ساده‌انگارانه است که با سیستم دِمده‌ی سانتر از کناره‌ها و شلوغ کردن، دنبال قهرمانی آسیا باشی. با چنین روشی حتی پرویز مظلومی و مدافعین متوسط‌اش هم دست‌ات را می‌خوانند.

حرکات ترکیبی یا به‌تعبیر قطبی Combination Football همان لعبتی‌ست که در دقایقی از بازی ظاهر می‌شود و پس از چند بار برخورد به درهای بسته، جایش را به همان سانترهای کج‌ومعوج می‌دهد. پرسپولیس از فقر تاکتیک‌های هجومی رنج می‌برد و این مسئله‌یی است که اگر در همین مقطع برایش چاره‌اندیشی نشود، تیم‌های حرفه‌ای آسیایی که هیچ، جدال با تیم اکبر اوتی هم دردسرساز می‌شود!

در ضمن طبق شنیده‌ها، یک اتفاق خوب و یک اتفاق بد با هم افتاده است که دقیقاً همدیگر را خنثی می‌کنند! مصدومیت ابراهیم توره (به‌علاوه‌ی کابوس صلیبی) و صدور ITC دی‌کارموی برزیلی. آنچه پیداست توره مقابل پیام بازی نخواهد کرد، و با توجه به علاقه‌ی عجیب‌وغریب قطبی به مهاجم برزیلی، احتمال بازی او قریب به یقین است. به‌هر روی چه توره بالا باشد چه دی‌کارمو و چه هر بازیکن دیگر؛ آنچه که پرسپولیس را در بازی‌هایی که گره می‌خورد، از گل محروم می‌کند، ساختار خط سوم است.

تا جـــان داری، جــان داری، جـان داری... نمی‌توان جست!

ruz-nevesht — Wed, 03 Sep 2008 01:31:18 GMT

| گویند رفیقانم در عشق چه سر داری؟ گویم که سـری دارم درباخته در پایـی |

به بهانه‌ی ششمین سالگرد درگذشت «فرهـــاد»

ruz-nevesht — Sat, 30 Aug 2008 18:59:18 GMT

«فرهاد» تک بود.
نه مثل صدای او دیگر در تاریخ موسیقی پاپ ایران آمد و نه شخصیتی چنین خودویرانگر و منفرد، دیگر زاده شد. تلاش‌هایی هم که برای شبیه‌سازی و نزدیک‌شدن به سبک او شد، در ابعاد خاصی مسخره و ابتدایی و مشخصاً تصنعی از کار درآمد و نه «فریدون فروغی» و نه هیچ‌کس دیگری نتوانست حتا به حوالی فرهاد برسد.

«فرهاد» تک بود.
وقتی روی کلمات اشعاری که می‌خواند، تأکید می‌کرد و همه را «دندانه‌دار» می‌خواند، انگار داشت روی زخمی قدیمی خنج می‌کشید و باز می‌کشید و باز می‌کشید.

«فرهاد» تک بود.
او جرئتش را داشت که سبک خوانندگان دهه‌ی ۵۰ فرانسه، به‌خصوص «ژاک بره» را با شعر فارسی، بیامیزد؛ همان‌طور که «کورش یغمایی راک فارسی هفتادی را به فارسی‌زبانان معرفی کرد. فرهاد پس از انقلاب مدتی خاموش شد. با خاموش شدن او سبکش هم گرد و خاک گرفت تا دوباره خود فرهاد با حرفی تازه بازگشت.

«سپید پوشیده بودم با موی سیاه،
اکنون سیاه جامه‌ام با موی سپید می‌آیم، می‌روم...»

فرهاد آمد، با صدایی معترض و تارهایی که برای فریاد تنها می‌لرزیدند. زندگی فرهاد بلنـــــــــــــــد نبود؛ یک اکتاو روی کلاویه‌های سیاه و سپید شاید بیشتر فاصله نبود؛ بین بودن و نبودنش. همان اکتاو اما همه‌ی نت‌ها را برای جاودانه‌شدن داشت. فرهاد رفت با جامه‌ای سیاه و موهایی سپید. فرهاد اما ماند و خواهد مان با «سقف» با «شبانه‌ها» و با «مثل یک کوه بلند، مثل یک خواب کوتاه...».

همشهری جوان، شماره‌ی ۱۸۱

«رفت و برگشت» رفت... برگشتش با خداست!

ruz-nevesht — Thu, 17 Jul 2008 00:29:18 GMT

پــنــج چینش پیشنهادی برای پرسپولیس مدل ٨۷

ruz-nevesht — Wed, 09 Jul 2008 18:19:18 GMT

١-٣-٢-٤
(نفرات اصلی)

١-٣-٢-٤
(نفرات ذخیره)

١-١-٢-٢-٤

٢-٤-٤
(دیاموند یا لوزی)

٣-٣-٤

وقتی حاجی مایلی آرم تولیدی «آقا قلدره» را منهدم کرد!

ruz-nevesht — Mon, 07 Jul 2008 15:29:18 GMT

محمد مایلی‌کهن به‌همراه جمعی از مربیان جوان داخلی در کلاس مربیگری حرفه‌ای فوتبال. حاجی مایلی یک بار دیگر بر پدرکشتگی خود با علی دایی، که از او با عنوان «آقا قلدره» یاد می‌کند؛ صحه گذاشت. [عکس: امیرحسین خیرخواه/ سایت باشگاه پرسپولیس]